Moeder?
Moeder, zijn deze druiven in orde?
Jongeman, deze druiven...
zijn perfect, net als jij.
Ik zou niet weten wat ik zonder je zou moeten, Delph.
Er is alleen één ding.
Weet je nog dat we overeen zijn gekomen dat we niet zouden schreeuwen?
Was ik vergeten. Zou hij het hebben gehoord?
Waarschijnlijk niet. Zo hard was het nou ook weer niet.
Maar voor het geval dat, kunnen we beter naar het huis gaan en de deur barricaderen.
Oke, dan gaan we bosbessen vruchtentaartjes maken...
Moeder!
Ik hoor het! Vooruit! Vlucht!
Pangor is dorstig. Moonwijn!
Dat is er niet. Je had het de laatste keer allemaal op!
Pangor heeft wijn nodig. Je krijgt de zweep.
Wacht! Er is geen wijn, en niet genoeg te eten.
Laat mijn moeder met rust.
Zet me neer! Laat me los!
Open de deur! Laat mijn moeder met rust.
Eten!
Laat hem alsjeblieft weggaan en mijn moeder met rust laten.
Het is 1987 en NASA lanceert de laatste van amerika's ruimtesondes.
Aan boord van dit kleine slagschip,
beleefde astronaut, Captain William "Buck" Rogers,
kosmische krachten die ieders verstand te boven ging.
Tijdens een ongelukkig voorval werd hij bevroren van alle levensvoorzieningen...
door temperaturen waarvan wij geen voorstelling konden maken.
Ranger 3 werd van zijn pad geblazen...
in een baan 1000 maal kolossaler,
Een baan die Buck Rogers terugbracht naar de Aarde...
500 jaar later.
Vertaling en aanpassingen: ®onnie 2012 ~Home translations~
Ik blijf erbij, denk erover na, Buck.
Als wij de asteroïdenring controleren, zit je hier alleen voor 10 dagen.
Het kan zowaar zo lang duren om levenstekens, te kunnen krijgen, als ze er al zijn.
En, Doctor? Heeft uw kijkje in het archief nog iets significants opgeleverd?
Alleen twee zaken, om eerlijk te zijn, mijn beste.
Arkadis stond bekend als een paradijs, altijd bekend als goedaardig evenbeeld als de Aarde.
De laatste poging tot kolonisatie...
werd geleid door een Majoor, Jason Samos.
Samos? - Een uitstekende knaap eigenlijk wel,
stichter van het terug-naar-het-land beweging, van dat soort zaken.
Bereikte succesvolle kolonies op tig andere werelden.
Behalve dat hij geen succes had op Arkadis.
Niemand weet dat met zekerheid te zeggen.
Voor ruim 10 jaar, stuurde hij berichten vanuit Arkadis. Toen ongeveer jaar geleden
moeten alle communicatiemiddelen van die planeet zijn gestopt.
Ik kan me de datum van het laatste bericht niet meer herinneren.
8:42 a.m. Greenwich tijdschaal,
July 17, 2485.
Bemoei je er niet mee. Hij maakt je nogal gek, die knaap? Zet je voortdurend voor schut.
Je weet zeker dat ik niet mee moet gaan? - Ja, Hawk.
Jij en Wilma zullen het al druk genoeg krijgen in die 10 dagen
met die asteroïdenring, in plaats dat jullie je om mij gaan bekommeren.
Bovendien, als ik terugkom heb ik wellicht informatie over wat er met Major Samos is gebeurd.
Oh, dat hoop ik toch echt. Daar kijk ik naar uit. Inderdaad.
Bye-bye. - Tot later, Doctor.
Ik begrijp iets niet. Hij vroeg me of ik mee wilde gaan,
en ik wilde best, en alles was in orde.
Je veer is klaar om te gaan, Buck. Twiki zei me dat je hem vroeg mee te gaan.
Ik zou je graag mee willen nemen, Wilma, maar deze planeet heeft slechts 3 manen.
Ik weet dat je van maanlicht houdt, en ik heb slechts 10 dagen om deze missie te volbrengen.
Je krijgt nog spijt van die opmerking, Buck.
Ben je echt anders onder de maneschijn?
Nee, lieffie. Maar vanaf nu wel.
Ik hoop dat jullie twee het goed kunnen vinden daar.
"Aan deze kant, 25 April, in het jaar 2475,
"richtte MajoorJason Samos de aardse Kolonie van New Corinth op,
"met een aantal van 116 zielen.
"laat God dit avontuur zegenen."
Dat geeft je toch een raar gevoel, of niet, Twiki? - Zeer zeker, Buck, heel triest.
Alle hoop, alle dromen, heeft dit opgeleverd.
Wat was dat? De wind?
Het is een mogelijkheid dat... Kijk uit, Buck!
Pak 'm, Buck. Pak 'm!
Je bent gewond. - Dat overleef ik wel.
Wat was dat voor een dier? - Zou een zewolf kunnen zijn.
Ze behoren inheems op Arkadis te zijn.
Misschien dat je mij meer kunt zeggen over welke monsters ik hier nog meer kan tegenkomen.
Heel eenvoudig. Man, van ongeveer negen jaar oud.
Wat? Waar? - Achter je, op dit moment.
Wie ben jij?
Delph, sir.
Delph Samos.Ik heb gezien wat je met de zewolf hebt gedaan, dat was prachtig.
Dank je.
"Samos"?
Ben je misschien familie van, Majoor Jason Samos die deze kolonie gesticht heeft?
Ja, sir. Hij was mijn vader. Hij is dood.
Het spijt me, dat te horen.
Ik ben Captain Buck Rogers, en dit is mijn vriend Twiki.
Heel aangenaam.
Je bloedt. - Oh, dat is niet zo erg.
Zeg mij eens. Zijn er er nog andere mensen?
Nee, alleen mijn moeder en ik. - Geen andere kolonisten?
Nee, mijn moeder zei dat ze allen negen jaar geleden waren vertrokken.
Je gaat toch niet meteen weg? - Dat was ik niet van plan.
Kom dan mee naar ons huis. Mijn moeder kan je wel helpen met je arm,
en ze kan erg goed koken, en we hebben ruimte zat.
Oké. Dat is dan geregeld.
Bovendien, ik zou je moeder wel willen ontmoeten en met haar praten.
En ik lust wel een eigengemaakte maaltijd.
Twiki? - Ja, Buck.
Blijf hier en hou het schip in de gaten. - Oké, Buck.
Nou jou, Delph.
Kom je nou echt van een ruimteschip? - Dat klopt, en het heet de Searcher.
We zijn op zoek naar verloren stammen van de Aarde.
Je moeder heeft je vast wel verteld dat na de Holocaust
mensen de Aarde hebben verlaten om zich op andere planeten te vestigen.
Enkele honderden jaren geleden heeft, de Aarde het contact verloren met die kolonies.
Nu proberen we uit te vinden wat er met ze is gebeurd,
het contact weer herenigen, hopende dat misschien, nou...
Oh, Daar is mijn moeder. Ze heet Syra. Kom op.
Moeder!
Dat is Captain Buck Rogers. Hij is van het ruimteschip de Searcher.
Blij u te ontmoeten, mevrouw.
Hallo.
Delph. Je hebt beloofd, dat als ik je zou laten gaan...
je je verborgen zou houden totdat het ruimteschip zou vertrekken.
Ik hield me verborgen, maar Captain Rogers raakte gewond.
Wat is er gebeurd? - Het was een zewolf, Moeder.
Die arm moeten worden onderzocht. Er zitten hier vreemde virussen.
Kom mee naar het huis. Delph, jij blijft hier en maakt het af.
Het spijt me dat ik niet zo gastvrij ben geweest, Captain.
Het is alleen...het is beter dat je hier niet blijft.
Zoals je kunt zien...er is niet zoveel ruimte, en we redden het amper.
Ik kan je wat van mijn voorraad geven.
En als u zou willen, kun je mee als de Searcher terugkomt.
Dank je, maar dit is ons thuis. - Zoals je wilt.
Het voelt al beter. - Het is een wild kruid.
Het heeft een ongebruikelijk snelle genezingskracht.
Zoals ik het zie, bent u... - Niet doen.
Het spijt me. Ik word niet graag aangeraakt.
Dat was geweldig. Dank u.
Verse spruitjes en pompoenen met gebakken bosbessen erop.
We zoeken ze in het bos.
Aardig wat het bos allemaal niet oplevert. - Toen mijn vader deze planeet verkende
zorgde hij ervoor dat er genoeg was voor iedereen.
Weet je, Captain Rogers? Ik heb nog steeds mijn vader logboek.
Ik zal het pakken en je laten zien.
Hij slaapt ermee, onder zijn kussen.
Hij droomt ervan om eens in staat te zijn om alles te doen wat zijn vader deed.
Ik heb Majoor Samos nooit ontmoet,
maar van wat ik allemaal heb vernomen, wou ik toch dat dat kon.
Hier is het. Het laat zien waar hij allemaal is geweest.
Ik hoorde dat toen we hier landden. Wat is dat?
Het is niets. Het is de wind.
Gaat het, Delph? - Ja, sir. Het gaat nu wel weer.
Ik ben nog nooit in een ruimteschip geweest, laat staan er eentje vliegen.
Tot dusver doe je het prima. Eens zul je een prima piloot worden.
Laat het mij nu maar overnemen. We vliegen bijna over je huis.
Daar gaan we weer. Ben blij dat je het naar je zin hebt gehad.
Moeder! Raad eens wat ik net gedaan heb!
Ik heb het schip echt gevlogen. Buck liet de bediening aan mij over,
en hij leert me vliegen en geleiden en over stuwkrachtsystemen...
Je moet de captain het niet zo lastig maken.
Absoluut geen probleem, mevrouw. Hij is een geweldige jongen.
Hij en Twiki kunnen goed overweg met elkaar. - Twiki?
Oh, Twiki is mijn robot. Ik heb 'm aan boord gelaten.
Hij is hartstikke leuk, Moeder. En hij is klein...
nog niet zo groot als ik ben.
Ik ga ze helpen met de namen van alle planten en dieren hier.
Hij is er al mee begonnen. Ik heb er een paar hier.
Fris je maar op voor het avondeten.
Dit is ambervuur, en...
"Tabaksplant." - Oh, Tabaksplant.
Dan moet dit... duivelsrood zijn.
Oké, en dit moet...
Fluitkruid. Omdat je erop kunt spelen.
Delph...
Ik heb je gezegd dat nooit te doen.
Het spijt me. Ik was het vergeten.
Het is al goed, Delph.
Het is al goed.
Wat is er, Twiki?
Er komt iets aan, Buck. Daar aan de rand van het bos.
Nog een zewolf? - Dat weet ik niet.
Buck, we zijn geraakt. De bediening is kortgesloten.
En waar komt deze...man... zoals je hem zo noemt...vandaan?
Hij woont in het bos.
Niets ontgaat hem.
Hij valt ons steeds lastig... pikt dingen van ons weg.
Noemt zichzelf Pangor. Maar ik weet niet wat dat is.
Mogelijk een andere naam voor "satyr"... half geit, half mens.
Nooit gedacht er nog een te zien, naast de standbeelden van de oude griekse mythologie.
Was ik maar groot genoeg om tegen 'm te vechten. - Ik tolereer geen gevechten meer.
Captain Rogers is al een keer gewond geraakt. Ik wil niet dat hem dat opnieuw gebeurt.
Captain, dat is één reden waarom ik wou dat je meteen moest vertrekken.
Dat wil ik nog steeds.
Dat zal een beetje moeilijk gaan nu...
zowat de helft van de bediening van het schip en alle communicatie is buiten werking.
Ik was trouwens niet van plan te vertekken en jullie hier achter te laten.
Zelfs wanneer ik er op sta?
Waarom? Je hebt duidelijk problemen hier, en dat had je een tijdje.
Delph, kun je iets voor me doen?
Kun je mijn gereedschapskist halen? Het staat naast de deur van het schip.
Ik krijg niet het hele verhaal te horen, ofwel? - Het is waar.
Hij veroorzaakt al heel lang problemen.
Wat is hij, een soort mutant? - Mutant?
Is hij de enige hier, of zijn er nog anderen zoals hij?
Er zijn nog een paar anderen,
maar die zien we nauwelijks hier.
Zij hebben een eigen territorium opgericht en blijven daar.
En ik denk dat ze bang zijn van Pangor.
Dat kan ik ze niet kwalijk nemen. Nogal een bliksemschicht wat er uit z'n zweep komt.
Houdt dat de andere kolonisten uit de buurt?
We waren allemaal bang.
Zes jaar geleden wilde iedereen vertrekken naar een andere planeet.
Hun schip heeft het niet gehaald.
Wat hield jouw tegen om niet te vertrekken? - Mijn man.
Hij had die droom op het einde,
dat hij op één of andere manier deze plek kon veranderen in een paradijs.
Maar na hij stierf, had je toch kansen genoeg gehad om hier weg te gaan.
Ik kon het niet.
Hij is daar... een satyr en zijn ridderlijke ros... altijd dit huis in de gaten houdend.
Laat hem kijken... da's alles wat hij wil.
Ik maak Twiki in orde en pas de verkenner aan, we gaan hier allen weg.
Dit is mijn man's huis.
Hier blijf ik.
Misschien kun je Delph meenemen.
Ik kon het eerder al niet verdragen met hem te vertrekken, toen hij nog zo klein was.
Misschien dat de tijd daar nu rijp voor is.
Moeder, ik ga nergens heen zonder jou, helemaal nergens.
Iets om over na te denken.
Oh, hallo, daar. Ik dacht dat ik m'n maatje kwijt was.
Rustig aan, Buck. Dat kietelt.
Welkom terug, Twiki.
Hij is gemaakt. - Niet helemaal, maar hij is op de goede weg.
Davis, probeer opnieuw contact te leggen met Captain Rogers.
Dat is nutteloos. Arkadis is net 17 minuten geleden in een perihelion gekomen,
wat betekent dat hij het dichtst bij de zon is gekomen.
Dat weet ik ook wel, roestbak. Wat heeft dat met onbereikbaar te maken?
U meent het, Admiral. Als Arkadis in een perihelion zit,
dan zit het in een totale verduistering in vergelijking tot onze huidige positie.
Er is geen communicatie mogelijk voor 12 uur. - Waarom zei je mij dat niet 17 minuten geleden?
U vroeg er niet naar.
Admiraal, gaan we asteroïde-opruiming afbreken?
Ik kan niet aan twee dingen denken.
Als we afbreken, en er is niet mis, dan zijn we wel ontzettend stom.
Ik zet mijn vertrouwen op Buck, Admiraal.
Er is niet veel wat hij niet aankan. - Oké, jij en Hawk gaan verder tot nader order.
Ik stel voor dat we kunnen wachten totdat die planueet uit z'n perihelion komt.
Alsjeblieft, excuseer me. Moonwijn moet snel worden gemaakt als de druiven rijp zijn.
Zeg me de waarheid, Syra.
Het is allemaal voor hem, niet?
Voor Pangor.
Als hij genoeg bevoorraad wordt, is hij tevreden...
dan gaat ie weg en laat me met rust... voor een tijdje.
Dus je sust hem? - Ik moest wel, anders doet hij Delph wat aan.
Zeg me dan eens,
waarom weiger je dan te vertrekken?
Omdat ik dat niet kan.
Kun je me alsjeblieft... mijn werk laten afmaken?
Hoi, Delph. - Hoi, Twiki.
Dat moet toch heerlijk zijn, om door het hele universum te vliegen en alles te zien.
Nou, tot op zekere hoogte, Delph.
Het voelt als vrij zijn, niet? Dingen die in het verschiet liggen, waar niets van weet.
Daar zit heel wat in.
Nee, nee!
Moeder! - Ga snel naar binnen. Lopen!
Pangor!
Laat die vrouw met rust, of ik vermoord je!
Nee! Jij zal vermoord worden.
Dat denk ik niet, Pangor. Kijk maar!
Gooi geweer weg!
Gooi weg! Of deze zal Pangor's zweep gaan voelen.
Gooi geweer weg!
Ga naar het huis, snel!
Syra, vergrendel de deur!
Pangor, de lafaard! Vecht met vrouwen en kinderen!
Kom op! - We zullen zien.
Kom op, Pangor. Je bent niets zonder je zweep.
Kom op. Pak me dan!
Pangor, de lafaard!
Doodt!
Waar ben je? Dichtbij?
Ja, dichtbij!
Pangor's zweep zal je opsporen.
Is het waar? Is ie echt verdronken?
Het leek er wel op.
Ik wist dat je het zou lukken.
Ik wist het van het eerste moment, toen je de zewolf versloeg,
jij bent degene die Pangor zou verlaan.
Daarom wilde ik dat bij ons bleef. We zijn echt van hem verlost, moeder.
Ja, vrij.
Ben je niet blij?
Ik ben dankbaar dat Captain Rogers het heelhuids heeft gehaald.
- Delph, ga wat vers water halen uit de bron. - Ja, moeder.
Hij vroeg of je blij was, en jij zei, "Ik ben dankbaar." Wel een verschil.
Ik ben dankbaar dat we hem kwijt zijn. Ik ben nooit blij met iemands dood.
Ja, maar ik denk niet dat je om iedereen zal treuren.
En nu treur je om hem, waarom?
Een deel van me is opgelucht over zijn dood... meer dan ik kan uitdrukken.
Een ander deel van me kan het niet helpen om verdriet over hem te hebben.
Je hebt verdriet om die satyr die jouw mishandelde?
Kun je me zeggen, waarom?
Omdat hij eens heel anders was. Toen hij een man was,
een goeie man... wiens naam niet Pangor was,
maar Majoor Jason Samos.
Je man?
Mijn man.
Nu weet je waarom ik nooit deze plek had kunnen verlaten.
Er is geen reden meer om nog iets verborgen te houden.
Iets verandert mannen in Satyrs, niet in vrouwen of kinderen.
En alleen sommigen van de mannen.
We hebben nooit uitgezocht wat dat veroorzaakt heeft.
Onze eigen familie bleef hier nadat alle andere wilden vertrekken.
Mijn man was zo geobsedeerd door zijn pioniersdroom.
En toen kwam de tijd... dat hij ook werd getroffen.
In slechts een paar uur tijd...
zag ik hem veranderen...
in dat halve beest die jij vandaag gedood hebt, Captain.
Veranderd van een beschaafde man...
deze prachtige, toegewijde mens die ik zou gaan trouwen.
En natuurlijk maak ik me zorgen om Delph.
Bang dat het hem ook zal overkomen als hij een man word.
Het spijt me.
Heel erg, Syra.
Delph heeft het nooit geweten. Hij zal er toch niet via jou achterkomen?
Hoe zou ik hem dat kunnen vertellen, dat ik zijn vader vermoord heb?
Captain.
Oh, mijn God. - Wat is er?
Je ogen.
Het was de beet van de satyr.
Ga hier weg, Buck.
Ga weg en ga terug naar je schip voor hulp.
We gaan hier allemaal weg.
Moeder, wat is er? Waar is Captain Rogers naar toe?
Dit is de Searcher die Hawk's en Wilma Deering's schip oproept.
Searcher aan Hawk en Kolonel Deering. Kom erin, alstublieft.
Hier, Deering. - Hawk, hier.
Ik breek deze missie af.
We hebben al voor 30 minuten geprobeerd Captain Rogers te bereiken, zonder succes.
Ik zet de Searcher op middenkoers. Keer zo spoedig mogelijk terug.
Onderweg, Admiraal.
Ik keer terug.
Lukt het een beetje, Twiki?
Nee, mevrouw. nog een paar dingen te doen, maar we komen er wel.
Wat is er? Was Buck hier aan het werk, de gehele nacht?
Zeg me alsjeblieft wat er scheelt.
Delph,
probeer het te begrijpen.
Buck... hij is heel ziek geworden.
Captain Rogers, mijn moeder zei dat je...
Delph...
Alsjeblieft, wees niet bang van me.
Buck, er komt iemand aan!
Pangor weg. Nu pakken we de vrouw en de wijn.
Zo is het wel genoeg. Ik kan niet langer wachten.
Twiki, zet het schild open. Klaar om op te stijgen.
We proberen de Searcher's koers te volgen. Hopen dat ze terugkomen.
Jullie twee, ga nu aan boord van het schip.
Wacht! Mijn vader's logboek... Dat moet ik ook hebben.
Delph!
Zet me neer!
Moeder, Buck!
Bro! We hebben de jongen.
Kom bij ons! Kom de zweep voelen, bro. We wachten op je!
Waarom zou ik bij jullie komen?
Ik heb de vrouw... en de wijn.
Die vrouw is van mij, en de wijn ook.
Als je de wijn wil, breng de jongen maar.
Breng de jongen terug. Willen wijn! - Nee, jongen houden!
Wijn!
Wat zullen ze met Delph gaan doen? - Niets.
Ze weten dat ze een onderhandelingspunt hebben, zolang ze Delph vasthouden.
Ze willen wat Pangor had: Z'n wijn en z'n vrouw.
Ik heb het hen in hun koppen geprent, dat de wijn hier is.
Ik zal zorgen dat ze een warm onthaal krijgen. - Wat ga je doen?
Ik heb genoeg gelaniet om dit alles op te blazen. Genoeg werk te doen.
Hoe lang duurt het nog voordat je denkt dat ze zullen komen?
Niet lang meer.
Denk je echt dat dit zal werken, Captain?
Als ze denken dat ze veilig zijn,
dan zullen ze allemaal voor de wijn komen, en de jongen vergeten.
Oké, alles is klaar. We stoppen de ontsteker hier.
Ik zal deze draad uitspannen. Dan, als ze aan het drinken zijn,
één druk op de ontsteker en ze zijn weg.
Delph. - Nee.
Ga daar niet heen.
Ze vechten met elkaar om iets.
Ga het schip in en wacht op mij.
Ik zal Delph terugbrengen wanneer ik kan.
Syra.
Ben stervende, Syra.
Iets gebeurde er in dat meer.
Pangor pijn.
Begin te herinneren. - Jason.
Ik ben...
Jason.
Sorry, Syra.
Ik wilde je nooit pijn doen.
Het geeft niet, Jason. Het geeft niet.
Ik heb altijd van je gehouden, Syra.
Ik weet het.
Buck!
Jongen weg!
Ga maar, Syra.
Neem de jongen. Vertrek met die man.
Waar is Syra? Ze is niet binnen.
Ze is in het huis, Buck. Ik hoorde stemmen daarbinnen.
Breng hem aan boord. En hou dat krachtveld op volle kracht open.
Het is in orde. Het is Jason weer.
Hij herinnert zich weer. We brengen hem naar het veer!
We zijn hier, bro!
We vernietigen schip, dan doden we jou en nemen de vrouw.
Wat gebeurde er, Twiki? - Beschermend krachtveld gaat ermee ophouden.
Ik zal ze weghalen van het schip.
Bro.
Hij neemt jullie in de maling.
Ik heb de vrouw... binnen!
De vrouw... en de wijn!
Pangor! Nee! - Jason!
Wat denk je, Crichton?
Hij heeft nog steeds honderd jaar aan medisch archief door te pluizen.
Infecterende stof is geïsoleerd.
Arbor virus, type AB, variant 246 van geit-encephalitis.
Dit heeft het satyr effect veroorzaakt?
Onoverkomelijk. 246 is een meeliftvirus,
hecht zichzelf aan het mannelijk "Y" chromosoom, welke het geit-symptomen veroorzaakt.
Maar is de ziekte omkeerbaar?
In het vroege stadium, bevestigend.
Ik stel voor een antisomale behandeling 74484...
12,000 units per uur, via infusale oplossing...
voor de komende 72 uur.
Ik dacht dat je dit wel zou willen. - Terug naar normaal.
Ik was al bang dat ik voorgoed was veranderd.
Wilma bleef bij je toen je aan het herstellen was.
Het schijnt dat je een hoogst ongebruikelijke ervaring hebt opgedaan.
Dat is nog niet eens de helft ervan.
Iemand heeft staan kijken om afscheid te nemen.
De Searcher zit nu in een baan rond Orion.
We staan op het punt te vertrekken naar ons nieuwe thuis.
Orion is goed gekoloniseerd. Jullie zullen er gelukkig worden.
Ik wou dat je met ons mee zou gaan, Captain Rogers.
Ik moet gaan waar de Searcher gaat, Delph.
Admiraal Asimov heeft hem ingeschreven voor het Orion Cadet Academy.
Dat is het beste wat er is.
Ik weet het. Mijn vader is daar bevorderd.
Word maar net zo goed als je vader, oké? Goeie piloot, een ontdekker.
Passagiers voor Orion 1, meldt u zich op het lanceerplatform.
Het is nooit gemakkelijk voor met geweest om afscheid te nemen.
Voor mij ook niet, vooral jullie twee.
We zullen je niet vergeten, Buck, wij beiden niet.
Ik jullie ook niet.
Bye-bye.
Hawk zei dat je op me paste elke nacht. Geen slechte manier om alleen te zijn, ofwel?
Oh, ja, maar jouw methodes zijn nogal extreem.
Je zou niet geloven wat ik allemaal op Arkadis heb moeten doorstaan.
Rondrennen met hoorntjes op mijn kop als een schepsel uit de griekse mythologie...
Ongelooflijk gewoon.
Ongelooflijk? Dat weet ik zo net nog niet.
Klinkt alsof je ware aard eindelijk naar boven is gekomen.
Ik bedoel, er zijn drie manen op Arkadis, of niet?
En we weten allemaal nu hoe je bent met volle maan.
Vertaling en aanpassing: ®onnie 2012 ~Home Translations~